|
 หลายปีที่แล้วฉันเห็นภาพวงกลมเป็นสิ่งสวยงามที่อยากครอบครอง
เพราะวงกลมทำให้คนเราสามารถมาเจอกันอยู่ด้วยกันได้...
แต่วันนั้นฉันวาดมันไม่สำเร็จ ฉันวาดมันได้เพียงเส้นสองเส้น
ที่ไม่มีทางมาบรรจบกันได้แม้ว่าวันไหนก็ตาม
ตอนนั้น...ฉันไม่เห็นประโยชน์ มองไม่เห็นว่าเส้นขนาน
จะสวยงามที่ตรงไหน ไม่มีอะไรจะดีกว่าวงกลมที่ฉันอยากได้หรอก
เมื่อเวลาผ่านไปเส้นขนานสองเส้นก็ยังพาดยาวต่อไป ถึงจะไม่เข้มขึ้น
ไม่สวยงามกว่าเดิม แต่มันก็ไม่เคยจะเว้นช่วงขาดหาย
ในขณะที่วงกลมที่ฉันเห็นบางวงเริ่มกลายเป็นเพียงเส้นประ
เส้นที่เคยเด่นชัดเริ่มเลือนลาง แต่ที่แย่ที่สุดบางวงถูกลบหายไป
ในตอนนี้ ฉันกลับมานั่งมองวงกลมและเส้นขนานอีกครั้ง
ฉันเริ่มเห็นความดีที่เส้นขนานพยายามจะบอกได้ชัดเจนขึ้น
ฉันเริ่มรู้ว่าเส้นขนานบางครั้งก็ดีกว่าวงกลมเป็นไหนๆ
ขอแค่เราพอใจกับมันแค่นี้ก็มีความสุข ไม่มีการเรียกร้อง
แค่ได้เดินไปเรื่อยๆ อย่างนี้ก็เพียงพอแล้ว
ต่างจากวงกลม เพราะถ้าวันไหนจุดสองจุดลากมาเชื่อมถึงกันไม่ได้
วันนั้นวงกลมที่สวยงามก็เป็นเพียงเส้นตรงเส้นเดียว
เป็นแค่จุดสองจุดที่อยู่ห่างกันคนละด้าน ยิ่งวงกลมที่วาด
ยิ่งใหญ่สวยงามขนาดไหน ระยะห่างของจุดก็ยิ่งห่างไกลเท่านั้น
ทุกคนมีวงกลมเป็นของตัวเองทั้งนั้น ดูแลให้ดีๆ มันจะได้เติบโตเป็นอาณาจักรที่สวยงาม
เป็นดินแดนแห่งความรักที่สมบูรณ์
|
|
