เรามักอดทนคนทั้งโลกได้
เพราะเราไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
แต่คนคนเดียวในโลก
ที่เรามักทนไม่ค่อยได้นั่นคือ
" คนรักของตัวเอง "
................................
ยิ่งเรารู้ว่า " ใ ค ร รั ก เ ร า " จะยิ่ง ตามใจ'ตัวเองมากขึ้น
เราจะรู้ว่าทำอย่างไรเขาก็ไม่มีวันเกลียดเราได้
เราจึงใช้อารมณ์กับคนรักเสมอ
ทั้งๆที่ใจจริงก็ไม่ได้อยากทำ
แต่ด้วยความเคยชินเราจึงพลั้งเผลอ
พอรู้ตัวก็รู้สึกผิด แล้วก็บอกกับตัวเองว่า
" ฉั น จ ะ อ า ร ม ณ์ เ สี ย ใ ส่ เ ธ อ เ ป็ น ค รั้ ง สุ ด ท้ า ย "
แต่ก็ไม่เคยสุดท้ายได้จริง
เพราะประมาทจึงทำซ้ำแล้วซ้ำอีก
บางทีเราอาจไม่รู้ตัวว่านาทีที่เราร้ายนั้น
เขาคิดอะไรอยู่ . . .
และคงน่าเสียดาย . . .
หากเราต้องเสีย จไปตลอดชีวิต
